Hæ - hó,

Langt síðan ég bloggaði síðast. Það var út í Kanada. Kominn tími til að láta heyra í sér. Af mér er allt gott að frétta. Flutt á Bifröst aftur og allt í rúst því ég finn ekki neitt sem mig vantar. Mamma segir að allt finnist þegar hún taki til í geymslunni. Samt reynir hún og reynir að leita og finnur ekkert. Svona er að flytja á milli landa.

Látið heyra í ykkur - Sólveig sem er byrjuð í 3ja bekk á Varmó.

Sá fjórði, Þvörusleikir, 
var fjarskalega mjór. 
Og ósköp varð hann glaður, 
þegar eldabuskan fór. 

Þá þaut hann eins og elding 
og þvöruna greip, 
og hélt með báðum höndum, 
því hún var stundum sleip. 

 10.Desember.2006,

Við kveikjum á 

tveimur kertum og

og komu bíðum hans.

Því Drottinn sjálfur soninn þá

mun senda' í líking manns.

3.desember.2006,

Við kveikjum einu kerti á
Við kveikjum einu kerti á.
Hans koma nálgast fer,
sem fyrstu jól í jötu lá
 og Jesúbarnið er.

 

hvað eru 'Islendíngar að kjafta ,-5°áC á meðan við erum í -20 á C. og það er ekert grín. og ég fer aðeins betur klæt í skólan kíkið í myndir. kveðja Sólveig

Var mamma þín vond! Mín var Það !

Við áttum verstu mömmu í heiminum! Þegar aðrir krakkar borðuðu nammi í morgunmat fengum við hafragraut. Þegar aðrir krakkar fengu pepsí og súkkulaði fyrir hádegismat fengum við samlokur. Og menn geta bara rétt ímyndað sér hvað hún gaf okkur í kvöldmat,allskonar MAT. Mamma vildi alltaf vita hvar við vorum, ALLTAF,það hefði mátt halda að við værum í fangelsi. Hún vildi vita hverjir voru vinir okkar og hvað við vorum að gera með þeim. Hún krafðist þess ef við segðumst ætla að fara eitthvað í klukkutíma þá væri það aldrei meira en klukkutími. Þegar það var FRÍ í skólanum þurftum við að vinna. Við að þvo diskana, búa um rúmin, læra að elda ,þvo þvottinn og annast önnur leiðinleg störf. Við héldum að hún lægi vakandi á nóttunni bara til að pæla út hvað hún ætti að láta okkur gera daginn eftir. Hún lét okkur alltaf segja sannleikann, allann sannleikann og ekkert nema sannleikann.Þegar við vorum unglingar, gat hún lesið hugsanir okkar. Þá var lífið ERFITT. Þegar allir fengu að fara á djammið og skemmta sér 12 eða 13 ára, fengum við ekki að gera neitt fyrr en við vorum 16.ára. Mömmu vegna misstum við af fjölda mörgu og miklu sem aðrir krakkkar gerðu. Ekkert okkar hefur verið tekið fyrir að stela úr búðum,eyðileggja fyrir öðru fólki eða verið tekið fyrir nokkurt afbrot af neinu tagi. ALLT henni að kenna. Við urðum aldrei full,kunnum ekki að reykja, fengum ekki að vera úti allar nætur og misstum því af að gera svo fjölmargt sem unglingar annars fá að gera. Á sunnudögum þurftum við að fara í kirkju, og misstum aldrei af messu. Núna erum við flutt að heiman. Guðhrædd, menntuð og gott fólk.Við gerum okkar besta að vera vondir foreldrar eins og mamma okkar var. Ég held að það sem er að í heiminum í dag sé að Það er bara ekki nóg af vondum mömmum lengur.

geðveikt gaman á hokkíinu hafði risa box af poppi og þegar Moose skoraði þá kom goal goal goal goal upp á veggi sog þegar Elgirnir  voru í sókn þá kom upp á skjáinn NOIS upp á skjáinn þá öskruðu allir eins og brjálæðingar og svo helt uppi fjörinu og náði athygli 12,000  manns og lét þau öll gera öldu en The Bears unnu og ég fór í mikli fýlu !!!

kveðja

Sólveig

Liðið okkar....... mynndi á búníngnum ef þú horvir vel

Uppáhalds leikmaðurinn minn...

 hann er uppog halds leikmaðurinn minn út að hann er láng besti leikmaðurin í liðinu að mínu mati í mliðinu!!!haha:

já skrítið Helloween. Mamma er að kenna'Islensku já og ég og Hlynur förum í norræna húsiðo við erum að fara þángað í búnígunum og tala við hvernn sem er í séstöku boði Gunvörar.

já svog fóru þau Gummi Gerður og kalli klukan 1/2 8 já ekki meira að seia núna.

skria meira seinna

bæbæ 

  

Fórum í matar boð til dótur  úlvars og elaine hún  heitir kristín og  er ekki klár hvað maðurin hennar heitir.

við feinkum kalkún og skínku við vorum svog södd að við duttum í sófana og vorum aleg eins og aðvelta lömb

skriva þegar meira gerist einsog á halloween

bæbæ

Fórum að sjá snáka um daginn. þeir voru ótrúleir!!!!!!!  þeir voru að reina að narta í okkur þá sérstaklega mig

þeir voru grá-grænir með gulum röndum  nema einn sem ég fann hann var með rauðum röndum

 

 

kveðja  Sólveig

Ég, Hlynur, mamma og Helga fórum til Gimli á mánudaginn. Snædís var slöpp og fór ekki með. Það var rosalega gaman. Við Hlynur busluðum og lékum okkur í Winnipegvatni og það var eins og besta strönd á Spáni.  Æðisleg ferð og við höfðum með okkur nesti.

Svo byrjaði ég í skólanum í gær. Kennarinn minn heitir Ms. Morriz. Hún er mjög fín en svolítið þybbinnhaha: Hugsa að hún fái sér Burger King hamborgara annað slagið. Við erum 20 í bekknum og stundum fleiri því 2 og 3ja bekk er stundum kennt saman.

Með bestu kveðju - Sólveig

Halló allir. Nú erum við komin til Canada. Ferðin gekk vel og lentum við í þrumum og eldingum milli Minniapolis og Winnipeg. Ég svaf nú eiginlega þá leið en Hlynur skemmti sér í þrumuveðrinu. Íbúðin er fín á þriðju hæð í 15 hæða húsi. Red River er hér fyrir utan gluggan hjá okkur og mjög stórir lestarteinar. Einu sinni taldi ég 221 vagn aftan í lestinni. Rosalega margir. Hún flytur allt mögulegt. Svo sjáum við stundum farþegalest líka á sömu teinum.

Bless öll - skrifa meira á morgun.

Hæ - hó.

Þrettándinn er á morgun og við ætlum í Borgarnes og kaupa fullt af flugeldum til að halda uppá það. Ég á 500 krónur sem ég má ráða alveg sjálf hvað ég kaupi. Það verður sko eitthvað flott.

Skólinn er byrjaður og allt á fullu.

Knús -Sólveig.

Rosa snjór á Bivröst þegar  ég  vakum gnaði  í  morgun lei ég út umglugaan sá ég að allt var hvít nú æla  ég  að  skriva  á  hverjum deiy Hlynur stóðsig  baravel  í  samrætuprovunum

 

ikar  Sólveig